Το κυνηγητό των Κούμας-Μακκόνελ και η Λίβερπουλ που θέλουμε!

Σε αρκετά διαστήματα του αγώνα Κυπέλλου με την Τότεναμ, είδαμε μια Λίβερπουλ που, λίγο-πολύ, είναι αυτή που θέλουμε να βλέπουμε στο Άνφιλντ. Μια ομάδα με τρέξιμο, πίεση, ένταση και καθαρό κυνηγητό, με τη σπίθα και το μάτι να γυαλίζει σε κάθε φάση.

Και σε αυτό το κομμάτι, οι… φρέσκοι Κούμας και Μακκόνελ έκαναν πραγματικά τη μεγαλύτερη δουλειά. Μπήκαν με ενέργεια, πήραν στο… κυνηγητό τους αμυντικούς της Τότεναμ, πίεσαν ψηλά και έδωσαν στην ομάδα αυτόν τον ρυθμό που τόσο θέλει ο Άντονι Ιραόλα.

Την ίδια στιγμή, οι Νιόνι, Μακ Άλιστερ και Χάκπο έδιναν το καθαρό μυαλό και την ποιότητα στην ανάπτυξη, ενώ ο Ρίο δημιουργούσε συχνά τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να γίνει κάτι καλό στο επιθετικό τρίτο.

Δεν ήταν όλα τέλεια, ούτε είδαμε αυτή την εικόνα σε ολόκληρο το παιχνίδι. Όμως υπήρχαν διαστήματα στα οποία η Λίβερπουλ έβγαλε ακριβώς αυτό που θέλουμε να βλέπουμε: ένταση, πίεση, επιθετικότητα και διάθεση να κυνηγήσει κάθε μπάλα.

Ο Κούμας έστειλε μήνυμα

Και αν πρέπει να ξεχωρίσουμε έναν από όλους, αυτός είναι ο Κούμας.

Ο 23χρονος φορ πήρε το βραβείο του Man of the Match και δικαίως. Έτρεξε, πάλεψε, δημιούργησε, έφτασε κοντά στο γκολ και, κυρίως, μπήκε στις μονομαχίες με τους παίκτες της Τότεναμ χωρίς να φοβηθεί κανέναν.

Κέρδισε σχεδόν όλες τις μονομαχίες που έδωσε και έδειξε πως είναι έτοιμος να πάρει περισσότερα λεπτά.

Γιατί αυτό ακριβώς χρειάζεται τώρα. Ευκαιρίες και λεπτά για να αποδείξει ότι αξίζει να βρίσκεται στο ρόστερ της Λίβερπουλ.

Νιόνι και… επιτέλους καθαρό «6άρι»

Για ακόμη μία φορά, ο Νιόνι μας έδειξε πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η ομάδα όταν υπάρχει ένας καθαρός αμυντικός μέσος μπροστά από την άμυνα.

Γρήγορος, δυναμικός, με σωστές τοποθετήσεις και με μια ωριμότητα που δεν περιμένεις εύκολα από έναν τόσο νεαρό ποδοσφαιριστή, έκανε ακόμη μία μεστή εμφάνιση.

Και μάλιστα στην πρώτη του φετινή παρουσία στην αρχική ενδεκάδα.

Δεν έκανε κάτι εξεζητημένο. Έκανε αυτό που χρειαζόταν. Έδωσε ισορροπία, κάλυψε χώρους και επέτρεψε στους υπόλοιπους να παίξουν με περισσότερη ελευθερία.

Η επιστροφή του Γκόμες...

Μέσα σε όλα τα θετικά, δεν μπορούμε να αφήσουμε εκτός τον Τζο Γκόμες.

Με το ρόστερ να χρειάζεται βάθος και ειδικά σε μια σεζόν με πολλές υποχρεώσεις, η επιστροφή του έμπειρου αμυντικού είναι σημαντική.

Ο Γκόμες αγωνίστηκε για ένα 45λεπτο και η εικόνα του ήταν αρκετά καλή. Δεν χρειάζεται να του φορτώσουμε περισσότερα από όσα έκανε, όμως το σημαντικό είναι ότι επέστρεψε.

Και ένας υγιής και διαθέσιμος Γκόμες μπορεί να αποτελέσει μια πολύ χρήσιμη λύση για τον Ιραόλα, ιδιαίτερα σε παιχνίδια όπου χρειάζονται rotation και φρέσκα πόδια.

Σταθερή άμυνα και ένας… Αραούχο παντού!

Στην άμυνα είδαμε επίσης αρκετά πράγματα που μπορούμε να κρατήσουμε.

Ο Ρόναλντ Αραούχο ήταν ξανά εξαιρετικός, αυτή τη φορά αγωνιζόμενος στη φυσική του θέση ως κεντρικός αμυντικός. Δύναμη, ταχύτητα, καθαρό μυαλό και αποφασιστικότητα στις μονομαχίες.

Δίπλα του, ο Τζέρεμι Ζακέ ήταν απλά απίστευτος. Μια εμφάνιση που επιβεβαιώνει πως η Λίβερπουλ έχει στα χέρια της έναν ποδοσφαιριστή με τεράστιες προοπτικές.

Και κάτω από τα δοκάρια, ο Γκιόργκι Μαμαρντασβίλι ήταν σταθερότατος και έκανε σημαντικές επεμβάσεις. Βέβαια, στο γκολ της Τότεναμ υπάρχει ευθύνη, καθώς η έξοδός του δεν ήταν καλή. Όμως μια κακή στιγμή δεν ακυρώνει τη συνολική του εμφάνιση.

Η αμυντική γραμμή, συνολικά, έδειξε σοβαρότητα και σταθερότητα.

Και μετά… Σόμποσλαϊ!

Dominik Szoboszlai; Oh my beauty! 😍

Ο Ούγγρος συνεχίζει να μας θυμίζει ότι όταν βρίσκεται σε καλή κατάσταση μπορεί να κάνει πράγματα που λίγοι ποδοσφαιριστές στο ρόστερ μπορούν.

Η... βολίδα που έφυγε από το πόδι του και κατέληξε στα δίχτυα του Ντουμπράβκα, σίγουρα σ' όλους μας θύμισε Στίβεν Τζέραρντ!

Αυτό θέλουμε να βλέπουμε

Δεν θα βγάλουμε συμπεράσματα για τη φετινή Λίβερπουλ από ένα παιχνίδι Κυπέλλου.

Όμως τέτοιες εμφανίσεις μας δίνουν λόγους να χαμογελάμε.

Ο Κούμας έδειξε ότι θέλει και μπορεί να διεκδικήσει χώρο. Ο Μακκόνελ έβαλε ένταση και πίεση. Ο Νιόνι έδειξε ξανά πόσο σημαντικό είναι το καθαρό «6άρι». Ο Γκόμες επέστρεψε. Ο Αραούχο και ο Ζακέ έδωσαν ασφάλεια πίσω. Ο Μαμαρντασβίλι είχε σημαντικές στιγμές. Και ο Σόμποσλαϊ… συνεχίζει να μας θυμίζει γιατί τον απολαμβάνουμε.

Κυρίως, όμως, είδαμε κάτι που θέλουμε να γίνει ταυτότητα αυτής της Λίβερπουλ:

Να μην αφήνει τον αντίπαλο να πάρει ανάσα. Να τον κυνηγάει. Να τον πιέζει. Να τον κάνει να αισθάνεται την κόκκινη φανέλα σε κάθε μέτρο του γηπέδου.

Γιατί αυτή είναι η Λίβερπουλ που θέλουμε να βλέπουμε στο Άνφιλντ.

Με ένταση. Με πάθος. Με μάτι που γυαλίζει. Και με… κυνηγητό μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Community

Join us for news, events, and support!

Connect

Shop

lfccyprusfans@gmail.com

+35799476652

© 2025. All rights reserved.