Γιατί ο Σομποσλάϊ δεν πρέπει να μένει στο δεξί άκρο της άμυνας

Η Λίβερπουλ προβλημάτισε ξανά στο ανασταλτικό κομμάτι, αλλά και στη δημιουργία της, στο παιχνίδι απέναντι στη Νότιγχαμ Φόρεστ, επιβεβαιώνοντας πως η αγωνιστική της αστάθεια παραμένει ένα από τα βασικά ζητήματα της φετινής σεζόν. Οι «Reds» έδειξαν για ακόμη μία φορά ευάλωτοι στις μεταβάσεις, χωρίς καθαρό πλάνο ανάπτυξης και με εμφανή δυσκολία να παράξουν ποιοτικές τελικές προσπάθειες, ειδικά όταν ο αντίπαλος αμύνεται οργανωμένα.

Ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης μετά την αναμέτρηση αφορά τη διαχείριση του Ντόμινικ Σομποσλάϊ από τον Άρνε Σλοτ. Ο Ούγγρος μέσος, ίσως ο πιο δημιουργικός και απειλητικός ποδοσφαιριστής της Λίβερπουλ στη φετινή χρονιά, συνεχίζει να χρησιμοποιείται σε ρόλο δεξιού μπακ λόγω της αγωνιστικής ανάγκης που έχει προκύψει από τους τραυματισμούς. Η απουσία των Κόνορ Μπράντλεϊ, Τζερεμί Φριμπόνγκ και Γουατάρου Έντο έχει περιορίσει σημαντικά τις επιλογές του Ολλανδού τεχνικού, ωστόσο η συγκεκριμένη λύση φαίνεται να στερεί περισσότερα από όσα προσφέρει.

Ο Σομποσλάϊ διαθέτει ένταση, κάθετο παιχνίδι και ικανότητα να απειλεί τόσο με σουτ όσο και με δημιουργία από τον άξονα. Το να αγωνίζεται χαμηλά στο γήπεδο τον απομακρύνει από τις ζώνες όπου μπορεί να κάνει τη διαφορά, μειώνοντας αισθητά την επιθετική δυναμική της ομάδας. Η Λίβερπουλ χάνει ουσιαστικά έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να συνδέσει τις γραμμές, να ανεβάσει τον ρυθμό και να δημιουργήσει ρήγματα απέναντι σε κλειστές άμυνες, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα απέναντι στη Φόρεστ.

Ακόμη κι αν οι επιλογές είναι περιορισμένες, υπάρχουν εναλλακτικές που θα μπορούσαν να δοκιμαστούν μέχρι την επιστροφή των τραυματιών. Ο Κέρτις Τζόουνς έχει τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά για να καλύψει προσωρινά τη θέση, προσφέροντας κατοχή και ισορροπία, ενώ ο Τζο Γκόμεζ αποτελεί μία πιο «φυσική» λύση, με εμπειρία στα άκρα της άμυνας και μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια. Σε μια περίοδο όπου η Λίβερπουλ δυσκολεύεται να ελέγξει ρυθμό και χώρους, η προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η αμυντική σταθερότητα χωρίς να θυσιάζεται η δημιουργία.

Ο Άρνε Σλοτ καλείται να βρει ισορροπία σε ένα ρόστερ που δοκιμάζεται από απουσίες, όμως η επιμονή στη μετατόπιση του Σομποσλάϊ στα μετόπισθεν μοιάζει να κοστίζει αγωνιστικά. Η Λίβερπουλ χρειάζεται άμεσα περισσότερη φαντασία και ένταση στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, στοιχεία που ο Ούγγρος μπορεί να προσφέρει μόνο όταν αγωνίζεται στη φυσική του θέση.

Μέχρι την επιστροφή λύσεων στο δεξί άκρο της άμυνας, ίσως ήρθε η στιγμή για τον Σλοτ να αναθεωρήσει, γιατί αυτή τη στιγμή η ομάδα δεν χάνει απλώς έναν δεξιό μπακ, αλλά τον βασικό της δημιουργικό άξονα.