«Θα λυθούν όλα τα θέματα με το να γίνει η αλλαγή;»

Με τον Κλοπ δεν είμασταν πάντα φουλ ευχαριστημένοι, αλλά δεν είναι της ώρας, και αυτό το γραπτό δεν είναι για σύγκριση των δύο, πρώην και νυν προπονητών, προς Θεού. Απλά το ξεκινώ από τον πρώτο, για να το πάρω στο πως ήμασταν οι οπαδοί της Λιβερπουλ όταν ανακοινώθηκε ότι έρχεται ο Σλοτ.

Υπήρχε μια ανησυχία τότε, κυρίως για το πως θα μπορούσε κάποιος να συνυπάρξει και να δουλέψει αποτελεσματικά με τη συγκεκριμένη διοίκηση. Ίσως παρόμοια ερωτήματα πλανώνται και τώρα… Τελικά από τον Ολλανδό είδαμε αρκετά καλά στοιχεία. Τόσο πολύ, που τελικά πανηγυρίσαμε μαζί του και ένα πρωτάθλημα στη 1η του σεζόν.

Είναι άνθρωπος σοβαρός, που έχει και τα προτερήματα του και τις αδυναμίες του, και προφανώς θα υποπέσει και σε λάθη. Όλοι έτσι δεν είμαστε; Το ζήτημα είναι ότι έφτασε στο σημείο που για το καλό της ομάδας πρέπει να αλλάξουν πράγματα, προφανώς.

Το παράπονο με Σλοτ είναι ότι δε δοκίμασε κάτι το διαφορετικό φέτος. Ίδιο σχήμα ίδιος τρόπος, με διαφορετικούς παίκτες. Δεν εξελίχτηκε δεν προσαρμόστηκε δεν είναι ανοιχτόμυαλος. Εδώ ο Πεπ κάθε χρόνο πιάνει πρωτάθλημα κι όμως κάθε χρόνο κάτι αλλάζει.

Του προσθέσαμε τον Γερμανό παιχταρά στο περσινό του παιχνίδι και βραχυκύκλωσε. Δεν ήξερε πως να τον χρησιμοποιήσει. Δεν τον υποστήριξε από πίσω του με παίχτες. Χαραμίστηκε! Είναι από τους πιο ταλαντούχους παίκτες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και δε μπορούμε να τον εκμεταλλευτούμε.

Ίδιο μονοδιάστατο παιχνίδι. Και ο Κλοπ ήταν πεισματάρης και δεν άλλαζε, και του στοίχισε, αλλά είχε άλλα προτερήματα, και δικαιολογείτο και για άλλους λόγους. Στο μεταξύ… και ο Jurgen είχε κακές χρονιές μετά από κατακτήσεις. Φέτος δώσαμε την ευκαιρία σε όλους τους αντιπάλους να το πιστέψουν. Ανούσια κατοχή. Σε κάποια φάση ο Σλοτ έπαιζε απλά για να μη χάσει τη δουλειά του. Είπαμε πολλές φορές ότι δεν εμπιστεύεται μερικούς παίκτες του ρόστερ, και χρησιμοποιεί τους ίδιους συνέχεια.

Δεν είναι αρκετό να έχουμε τη κατοχή φίλε Άρνε. Τι κι αν τους «παγιδεύει» στα μετόπισθεν η ομάδα; Θέλουμε να δημιουργούμε και να τελειώνουμε τις φάσεις, και η μπάλα στο πλεκτό! Αυτό έχει σημασία. Η ανούσια κυκλοφορία της μπάλας τελικά δεν μας δίνει ρυθμό, κάνει αργή την ομάδα και χωρίς φαντασία την ανάπτυξη.

Και πίσω, φτάνει πια με τα επικίνδυνα λάθη. Δώσαμε τόσα πολλά εύκολα γκολ. Αρκετά! Καταντήσαμε γραφικοί να λέμε τα ίδια μες τη σεζόν. Επιπλέον, χρειαζόμασταν πάθος, ενέργεια. Είμαστε ομάδα του συναισθήματος! Ακόμα και να δείχναμε ότι είμαστε τέλειοι στο τακτικό κομμάτι, για έναν σύλλογο όπως τη Liverpool αυτό δεν είναι αρκετό.

Μέχρι ενός σημείου, μπορεί να βλέπαμε ένα σύνολο που το προσπαθεί, και πάει να δείξει ότι ξέρει τι κάνει, αλλά απλά δε τους βγαίνει. Όμως πλέον, από ένα σημείο και μετά, ούτε τα αποτελέσματα μας αφήνουν να ησυχάσουμε, ούτε οι εμφανίσεις, τα αρνητικά ρεκόρ, η εικόνα της ομάδας.

Ούτε αγωνιστικά έδειξε ποτέ ότι μπορεί να μας πείσει (πόσο μάλλον τους παίκτες) ότι μπορούμε να γυρίσουμε τη κατάσταση μες τη σεζόν. Δεν πίστεψε ποτέ κανένας ότι έχουμε κάτι καλό φέτος. Υπήρχε ηττοπάθεια, δειλία. Δε μπορούσε να αλλάξει το μομέντουμ. Σε κάποια φάση θύμιζε η κατάσταση τη περίοδο Rodgers λίγο πριν φύγει.

Κάποια από τα στοιχεία που βλέπουμε φέτος τα είχαμε και πέρσι. Αλλά παίρναμε τα αποτελέσματα πέρσι! Φέτος προσπάθησε να κάνει το ίδιο, με άλλους παίκτες. Δε μπορούσε ποτέ να ρολάρει η ομάδα.

Φταίνε πολλά όπως είπαμε (από το τραγικό γεγονός του καλοκαιριού και όσο επηρέασε, μέχρι τους τραυματισμούς μες τη σεζόν, τις πολλές αλλαγές στο ρόστερ (όποιου και να ήταν οι επιλογές/αποφάσεις αυτές), τη κακή προετοιμασία, τα διαιτητικά, τις κληρώσεις, την ατυχία κτλ.). Τίποτε δε μας βγήκε φέτος, δε μας θέλει.

Χρειάζονταν πειστικές εμφανίσεις, αποτελέσματα θετικά, να είμαστε προσηλωμένοι στο τακτικό κομμάτι με πειθαρχεία και συναίσθημα. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μπας και πάμε τελικά να πιστέψουμε για το οτιδήποτε καλό μες τη σεζόν, έστω και στο τέλος της.

Απόλυτος υπεύθυνος ο προπονητής; Μπορεί. Βλέπαμε ένα χάλι φέτος (ή καλύτερα από τους τελευταίους μήνες της περσινής σεζόν), και δε μπόρεσε να βρει τις λύσεις.

Θα λυθούν όλα τα θέματα με το να γίνει η αλλαγή όμως; Αποκλείεται. Ειδικά μακροχρόνια. Από εκεί και πέρα… κακώς όλη τη σεζόν υπήρχαν σχόλια που ισοπέδωναν τα πάντα. Υπήρξαν ακρότητες, μηδενισμός, και ήταν άκομψο.

Ο Ολλανδός μπορεί να λέει ότι δοκίμασε διάφορα, τόσο στο τομέα ψυχολογία όσο και στο παιχνίδι μας μέσα. Αλλά στη πράξη δε φαίνεται. Ή δε πέτυχε τελοσπάντων. Λέει πως το πάλεψε, αλλά δεν το δείχνει η ομάδα. Ενώ και το στυλάκι του συνέχιζε να είναι το ίδιο αλαζονικό, οκ ούτε αυτό αλλάζει.

Και θα μου πείτε πάντα έτσι ήταν, δεν αλλάζει ο χαρακτήρας κανενός. Όμως αλλιώς αντιμετωπίζεις τα ΜΜΕ, την ομάδα (παίκτες προπονητές διοίκηση), τους οπαδούς όταν είσαι πρωταθλητής, και αλλιώς όταν παλεύεις για μια θέση στα ψηλά.

Δε ξέρω αν υπήρξε κάποιο άλλο θέμα στην ομάδα μες τη σεζόν. Δεν είμαι σίγουρος αν φαίνεται να μην είναι δεμένοι. Ούτε το να μην θέλουν το προπονητή, και να μην παίζουν για να φύγει. Αν συμβαίνει το τελευταίο τότε είναι απαράδεκτοι και πρέπει να φύγουν όλοι! Να υπάρξουν διαφωνίες; Προφανώς, και πάντα συμβαίνουν αυτά. Και σε μια χάλια χρονιά είναι πιο πολλά.

Μάλιστα μέχρι ενός σημείου βλέπουμε ντροπιαστικά πράματα (εμφανίσεις, αποτελέσματα, ρεκόρ αρνητικά κτλ.). Και αυτό είναι ανεπίτρεπτο! Πρέπει να βρουν τις λύσεις. ΟΚ, ναι, μπορεί ένα πλάνο ένα project σε μια σεζόν να μην πετύχει. Δεν μας έχει κανείς επιβεβαιωμένη την επιτυχία ή σίγουρη τη κάθε επιλογή (παικτών, προπονητών κτλ.).

Πάντως ένα από τα σημεία που έχει κοινό με τον προκάτοχο του, είναι οι δηλώσεις του. Κάποτε παίζει η ίδια κασέτα, ίδια κάλυψη στα λάθη των εργοδοτών κτλ., ίδιες δικαιολογίες. Βγες και πες στα ίσα ότι δε μπορείς να δουλέψεις όπως θέλεις, και φύγε κύριος. Έτσι όπως είχαν τα πράματα, ήταν απλά υπό τις οδηγίες και τους περιορισμούς των διοικούντων.

Του πεταματού προπονητής σίγουρα δεν είναι. Το τι φταίει φέτος το είπαμε πολλάκις. Είναι διάφοροι παράγοντες. Το να παίρνει όλο το φταίξιμο ένας από αυτούς τους λόγους που φέτος όλα πάνε στραβά, είναι άδικο.

Και φυσικά ούτε μπορεί να ξέρει κανένας το πόσο θα αλλάξουν και κυρίως ΑΝ θα καλυτερέψουν τα πράματα με κάποιες αλλαγές, όποιες και αν είναι αυτές, όποτε και αν γίνουν. Πάντως μέχρι στιγμής ότι προσπάθεια γίνεται… δεν έχει επιτυχία. Και αυτό δεν είναι αποδεκτό.